Embed

Değişim

Yalın ayak bir yalnızlığı taşıyorum omuzlarımda. Oysa gökyüzüm çok genişti.  Nefes almakta zorlanmıyorum, kesik kesik olmuyor, tıkanmıyorum öyle.

Biliyor musun? Kalbim hiç teklemiyor. İnan ki.. 

Hiç değişiklik olmadı nabızlarımda.  Tuhaf değil mi? Bence de. Hele ki ismin geçtiğinde sıkışan bir kalbe, bir anda hızlanan nabza sahipken.. Şuan nötr’üm. Hissiyatımı da kaybetmedim aslında. Sadece dinginleştim.  Belki de artık şairilerin yazdıkları gibi duruyorum.

Acı yok..

Üzüntü yok..

...

Ve sen..        

aslında ‘sen’ derken yutkunamadım. Takıldı boğazıma tüm sözcükler. Oysa sadece 3 harften  oluşuyor. Komik.. İçime oturdu bak yine umursamayışın. Belki de bundan dolayı hiçbir şey hissetmiyorum.  Ya da artık yorgunluğuma ver.

Pes etmem öyle ılık rüzgarlarda. En iyi sen bilirsin. Kasırgaların en güçlüsüne de dayanırım  ama işte sen, sana .. Geçiyor her şey bak! Bu yazdıklarım da geçecek.. Ben de geçeceğim  bu hayattan sen de geçeceksin..  Geriye hiçbir şey kalmayacak.

İyiyim ben, dalmadım tabiki de uzaklara, papatyaları koklayacağım daha. Bakarak onlardan taç yapıyorum kendime. Zaten her bir şeyi ben kendi kendime yaptım. Bunu da yaparım. Olmaz mı? olur..  Neyse bak buralarda yağmur yağıyor.  Toprak kokusu yayıldı etrafa.  Bizde severdik yağmurdan sonraki toprak kokusunu.   İnsan topraktan olduğu için seviyor olsa gerek.. 

Yağmur bitti.

Bulutlar gitti.

Kokular etkisini yitirdi.

Kalbim mi?

….

Kuşlar uçuyor, mevsim sonbahar.  Hoşça kal !!

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !